Średniwieczni naukowcy
Ludzie od najdawniejszych czasów marzyli o zdobyciu bogactwa. W średniowieczu pojawili się alchemicy, którzy próbowali to marzenie urzeczywistnić. W swych pracowniach, pełnych różnych substancji i ziół, starali się uzyskać kamień filozoficzny. Miał on umożliwić przemianę różnych, zwykłych metali w złoto. Alchemicy dążyli również do odkrycia eliksiru życia( napoju mającego przedłużyć życie i zapewnić wieczną młodość. Ustawicznie przeprowadzali doświadczenia w nadziei, że przyniosą one tak bardzo upragniony rezultat. Studiowali księgi, szukając rad i wskazówek. Mimo, że ich wysiłki kończyły się niepowodzeniami, odkryli wiele substancji chemicznych, na przykład: kwas azotowy, siarkowy, solny, wodę królewską( mieszanina kwasów rozpuszczających wszystkie metale). Alchemicy często pełnili również, z racji umiejętności, funkcje lekarzy. Stosowane przez nich lekarstwa ziołowe posiadały na niektóre dolegliwości. Zalecali oni zazwyczaj dość dziwne przepisy, na przykład, co jest dość ciekawe, słabą pamięć wzmacniać żuciem na czczo żywicy drzew zmieszanej z imbirem. Alchemicy byli bardzo dociekliwymi badaczami. W średniowieczu uczeniem młodzieży zajmowali się przede wszystkim duchowni, jednakże wiele młodych mężczyzn poszukiwało nauki u alchemików.